Zo, het is een tijd geleden dat ik een blog heb getikt waarin ik meer vertel. Ik postte elke maand braaf mijn Lievelings en daar genoot ik enorm van. Ik kan mijn favoriete momenten van die maand opschrijven en met jullie delen. En het leukst daaraan vind ik dat ik alles kan teruglezen en sommige maanden een beetje kan herbeleven. Want alles gaat soms zo snel voorbij, clichΓ©, maar het is waar. Door mijn Lievelings kan ik zien wat ik allemaal heb gedaan.

Nou heb ik de afgelopen tijd behoorlijk wat gedaan en toch voelde het alsof mijn leven een paar maanden soort van stil stond. Ik maakte namelijk mijn scriptie af en behaalde daarmee mijn diploma voor mijn Master Onderwijswetenschappen.

 

Het leven ging daardoor ineens heel snel en heel langzaam tegelijkertijd. Ik leerde veel in een korte tijd van mijn nieuwe baan. De nodige bedrijfspolitiek komt voorbij en binnen mijn werkzaamheden valt er veel te leren. Ik vind het zo leuk om te merken dat ik nu van alles kan toepassen wat ik de afgelopen jaren heb geleerd: op school, maar ook door mijn bedrijf. Het helpt en het is leuk om het te kunnen toepassen en er weer in door te groeien.

 

Daarnaast was het zwaar voor mij om die scriptie naast een nieuwe en uitdagende baan af te krijgen. In het begin wilde het niet zo vlotten. Maar op een geven moment was ik er klaar mee, ik ging dat ding afkrijgen. Hoe dan ook. Ik heb mijn tanden op elkaar gezet en ben gegaan. Daarvoor moesten de leuke dingen vaak genoeg aan de kant en het voelde alsof ik enorm ik mijn eigen bubbel leefde. En ik miste de buitenwereld, maar dit moest eerst. Het is gelukt.

 

En eerlijk, het voelt raar om nu klaar te zijn met school. Ik begon ooit bij VMBO-kb en stroomde door naar VMBO-tl en de HAVO. Daarna heb ik 8 jaar gestudeerd. Eerst vier jaar de kunstacademie in Groningen, toen mijn pre-master (met de nodige ups-and-downs) en daarna mijn master. Daarnaast startte ik mijn eigen fotografiebedrijf halverwege de kunstacademie en kreeg ik dit jaar een baan erbij door mijn masterstage.

 

Mijn fotografiebedrijf stond daarom dit jaar op een laag pitje, maar nu is de scriptie aan de kant. Ik heb eindelijk weer meer tijd voor mijn fotografie. Ik heb foto’s maken zo gemist en vooral de connectie met mensen door mijn fotografie. Ik ga het weer oppakken. Heerlijk. Het voelt alsof mijn energie langzaam weer terugkomt. Ik heb weer zin om nieuwe plannen te smeden, te gaan bedenken hoe ik het allemaal wil en ik ben toe aan nieuwe dingen.

 

Zo zie je maar, ik ben klaar met studeren, maar eigenlijk ook niet. Want binnen mijn baan en mijn eigen bedrijf wil ik nog genoeg leren en doorgroeien. Aan dat doorgroeien komt hopelijk nooit een einde. Ik heb er zin in!

 

Mocht je nou denken: ik wacht al een tijdje tot je nou eindelijk eens klaar bent met die scriptie zodat ik op de foto kan. Stuur mij vooral mail naar info@iriszaagman.com!